Tomaszów świętował pod biało-czerwoną. Majówka nabrała podniosłego tonu

W Tomaszowie Mazowieckim majówka zaczęła się od podniesienia biało-czerwonej i modlitwy za Ojczyznę. Wieczór poprzedzający Dzień Flagi RP miał tu wyraźnie inny ciężar niż zwykła uroczystość – więcej było skupienia niż świątecznego hałasu. Później przyszły kolejne gesty pamięci, a Plac Kościuszki stał się miejscem, w którym codzienność na chwilę ustąpiła historii.

• Wieczór z flagą i modlitwą przy pomniku Kościuszki
• Trzeci maja przyniósł marsz z sanktuarium na plac
• Święto, które połączyło pamięć i miejski rytm

Wieczór z flagą i modlitwą przy pomniku Kościuszki

Pierwszy akcent padł 1 maja wieczorem. Na specjalnym maszcie ustawionym przy pomniku Tadeusza Kościuszki podniesiono flagę państwową przekazaną mieszkańcom przez Prezydenta RP. Zaraz potem na Placu Kościuszki odprawiono mszę polową w intencji Ojczyzny.

To był moment, w którym symbol i miejsce zagrały jednym tonem. Tak rozpoczęta uroczystość od razu nadała majowemu świętowaniu bardziej ceremonialny charakter. Zamiast lekkiej, piknikowej oprawy pojawiło się skupienie i czytelny sygnał, że ten czas ma przede wszystkim przypominać o wspólnych znakach i pamięci.

Trzeci maja przyniósł marsz z sanktuarium na plac

Kulminacja obchodów przypadła na 3 maja, podczas 235. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Po mszy w Sanktuarium św. Antoniego uczestnicy przeszli na Plac Kościuszki, gdzie program wszedł w najbardziej uroczystą część dnia.

Na placu znalazły się najważniejsze elementy wojskowego ceremoniału:

• Apel Pamięci,
• Salwa Honorowa,
• defilada pododdziałów Wojska Polskiego,
• złożenie kwiatów pod pomnikiem Tadeusza Kościuszki.

Taki przebieg uroczystości porządkował wydarzenia i podkreślał ich rangę. Marsz ze świątyni na plac, a potem wojskowy salut i kwiaty pod pomnikiem, stworzyły opowieść o pamięci opowiedzianą bez wielkich słów, za to z wyczuwalnym szacunkiem dla historii.

Święto, które połączyło pamięć i miejski rytm

Tegoroczne obchody miały też wymiar bardziej codzienny, choć nie mniej ważny. Były okazją do spotkania, wspólnego przeżycia i pokazania przywiązania do tradycji, która wciąż potrafi zebrać ludzi wokół prostych, mocnych symboli.

Właśnie w takich chwilach widać, że majowe święta nie kończą się na oficjalnym programie. Zostaje po nich coś więcej – poczucie, że historia nie stoi z boku, tylko wraca na plac, do świątyni i do miejskiej pamięci.

na podstawie: Urząd Miasta.