[PIŁKA NOŻNA] Betclic 3. Liga Grupa I – Wisła Płock II – Lechia Tomaszów Mazowiecki 2:2

Lechia Tomaszów Mazowiecki, występująca w roli gości, wróciła z Płocka z remisem 2:2 w 30. kolejce Betclic 3. Ligi Grupy I. Na Stadionie Miejskim im. Bernarda Szymańskiego tomaszowianie dwa razy musieli gonić wynik, a punkt wywalczyli dopiero w samej końcówce.

Szybki cios Wisły, odpowiedź Lechii jeszcze przed przerwą

Mecz rozpoczął się od mocnego akcentu gospodarzy, bo już w 8. minucie M. Kempski dał Wiśle Płock II prowadzenie. Lechia nie spuściła jednak głowy i odpowiedziała w najlepszy możliwy sposób. W 31. minucie A. Bielka doprowadził do wyrównania, dzięki czemu do przerwy na tablicy wyników było 1:1.

Taki przebieg pierwszej połowy zostawił wrażenie, że spotkanie dopiero się rozpędza. Obie strony miały swoje momenty, ale to właśnie trafienie Lechii pozwoliło utrzymać mecz w pełnym napięciu. Dla tomaszowskich kibiców był to sygnał, że z Płocka można wrócić z czymś więcej niż tylko dobrym wspomnieniem.

Powiązany artykuł

[PIŁKA NOŻNA] Lechia Tomaszów Mazowiecki – Widzew Łódź II 3:1 w Betclic 3. Lidze Grupa 1 (Grupa I)

Więcej aktualności z Tomaszowa Mazowieckiego znajdziesz na stronie głównej tomaszowonline.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na tomaszowonline.pl/wydarzenie.

Bielka ponownie trafił, ale Kempski uderzył w końcówce

Po przerwie długo pachniało wynikiem, który przez długi czas nie chciał się przechylić na żadną stronę. Przełamanie przyszło dopiero w 76. minucie, kiedy A. Bielka po raz drugi wpisał się na listę strzelców i wyprowadził Wisłę Płock II na prowadzenie 2:1.

Lechia odpowiedziała jednak tak, jak przystało na zespół walczący do końca. W 90. minucie M. Kempski skompletował dublet i ustalił rezultat na 2:2. To właśnie ten gol sprawił, że z Płocka Lechia wyjechała z punktem, który po takim przebiegu meczu trzeba szanować.

Remis nie zmienia faktu, że był to mecz pełen zwrotów akcji i trzymający w napięciu do ostatnich sekund. Dla zespołu z Tomaszowa Mazowieckiego to rezultat, który zostawia zarówno odrobinę satysfakcji, jak i lekki niedosyt, bo przy odrobinie więcej szczęścia można było sięgnąć po pełną pulę.