Laureaci Teatraliów znów mocno ożywili scenę w Tkaczu

W MCK Tkacz nie było miejsca na szkolną rutynę. Na scenę wrócili laureaci XIX Tomaszowskich Teatraliów i od pierwszych minut było widać, że młodzi wykonawcy nie przyszli tylko odebrać uznanie, ale jeszcze raz opowiedzieć swoje historie. Podczas „Popołudnia z Teatrem” pojawiły się dwa zupełnie różne nastroje – lekki, dziecięcy i pełen ciekawości oraz bardziej skupiony, z wyraźnym ładunkiem emocji. To był krótki pokaz, ale skrojony z wyczuciem i scenicznej odwagi.

• Dwie szkolne opowieści, dwa różne nastroje
• Laureacki powrót na scenę pokazał siłę szkolnego teatru

Dwie szkolne opowieści, dwa różne nastroje

W środowym spotkaniu publiczność zobaczyła najpierw „Wielką wyprawę małych odkrywców” w wykonaniu grupy „Biedroneczki z Dziewiąteczki” ze Szkoły Podstawowej nr 9. Spektakl niósł ze sobą energię najmłodszych i naturalną swobodę, która na scenie bywa równie ważna jak dopracowany tekst. Opiekę nad zespołem sprawowały Agnieszka Brajer i Ilona Zaborek.

Drugą propozycją była „Wędrówka” przygotowana przez grupę „Siódemka” ze Szkoły Podstawowej nr 7. To przedstawienie miało inną temperaturę – bardziej refleksyjną, spokojniejszą, a przez to mocniej zapadającą w pamięć. Za pracę zespołu odpowiadała Urszula Dąbrowska-Mrozek.

1. „Wielka wyprawa małych odkrywców” – grupa „Biedroneczki z Dziewiąteczki”, SP nr 9
2. „Wędrówka” – grupa „Siódemka”, SP nr 7

Laureacki powrót na scenę pokazał siłę szkolnego teatru

Występ laureatów miał jeszcze jeden ważny wymiar – pozwolił zobaczyć, jak szkolny teatr wykracza poza sam konkurs. Po nagrodach przychodzi moment sprawdzianu przed publicznością, a właśnie wtedy najlepiej widać pracę dzieci, nauczycieli i opiekunów. Takie spotkania budują pewność, ale też uczą uważności na partnera na scenie, rytm opowieści i wspólne granie jedną historią.

W MCK Tkacz tego dnia dobrze było widać, że w Tomaszowie Mazowieckim młode zespoły teatralne mają swoją przestrzeń i potrafią ją wykorzystać. Jedne stawiają na radość i lekkość, inne na emocje i skupienie, lecz oba kierunki prowadzą do tego samego miejsca – do sceny, na której dzieci i młodzież próbują mówić własnym głosem.

na podstawie: Urząd Miasta w Tomaszowie Mazowieckim.